Alles begint bij schrijven …

1992 : Ik lees de oproep in de Amnesty nieuwsbrief  van een jonge  zwarte in een dodencel in Georgia (VS).  ‘Wie kan het nog schelen of ik leef of doodga ? Schrijf me aub een kaartje. Mijn ja is het begin van jarenlang briefschrijven met Amerikaanse terdoodveroordeelden. 

2001: Ik ben in Huntsville (Tx)  getuige van de  executie van een onschuldige zwarte vriend, David Goff.  Deze zinloze, onmenselijke daad, verandert mijn leven.

2001-2026: Trouw aan Davids last will om niemand achter te laten en te blijven vechten tegen de doodstraf, keer ik telkens terug naar Texas’deathrow en blijf ik actievoeren voor de onvoorwaardelijke afschaffing van de doodstraf. 
Bij elk bezoek ontmoet ik mensen, geen monsters. Mensen die vaak gruwelijke en onherstelbare fouten maakten, maar die ook pijn voelen en liefde kunnen geven, net als ik.
Ik luister, zonder vooroordeel. Ik help de scherven van een gebroken leven aan elkaar te lijmen. Misschien voorkom ik dat hij zelfmoord pleegt.